Jedynie cywilizacyjne zapóźnienie naszego kraju, które zawdzięczamy komunistom, powoduje że nie potykamy się jeszcze dosłownie na każdym kroku o kartę kredytową. Niestety jak na złość akurat w tej dziedzinie zapóźnienia nadrabiamy znacznie szybciej niż na przykład na polu infrastruktury drogowej.

Gdy brałem kredyt hipoteczny musiałem wykłócać się z bankiem o każde tysiąc złotych zdolności kredytowej. Ostatecznie udało mi się uzyskać kredyt tylko o 10 tys. niższy od tego jaki pierwotnie chciałem – bank stwierdził że to absolutne maksimum na jakie pozwala moja zdolność kredytowa (żona akurat była na urlopie wychowawczym a niemal połowa mojego miesięcznego dochodu pochodzi ze źródła zbyt nietypowego aby zostać uwzględnioną przez bank). Po czym przy okazji podpisywania umowy zakładałem konto osobiste, konto obsługi kredytu – i tu niespodzianka, bank obowiązkowo uszczęśliwił mnie kartą kredytową z wysokim limitem.

Karty kredytowe są niewątpliwie jednym z najbardziej agresywnie reklamowanych produktów bankowych. Ba – standardem jest oferowanie bardzo korzystnych bonusów, zwrotu ułamka wydanych za pomocą karty pieniędzy, długie okresy bez odsetek i tak dalej. Teoretycznie, gdyby ludzie byli całkowicie racjonalnymi jednostkami, banki musiałyby dopłacać do kart kredytowych ogromne pieniądze.

Tak się nie dzieje, w istocie kardy kredytowe są dla banków jednym z najbardziej dochodowych produktów – nawet po wliczeniu tych maniaków dyscypliny, którzy zawsze spłacają saldo w okresie wolnym od odsetek oraz oszustów którzy w ogóle nie spłacają i ewentualnie po latach można coś z nich ściągnąć przez komornika.

Karta oddziela moment rzeczywistego wydania pieniędzy od subiektywnego odczucia ich ubytku. Znane przysłowie mówi, że gdyby po walnięciu młotkiem w palec ból występował po pół roku, ludzie znacznie częściej by się tymi młotkami uderzali. No i właśnie za pomocą kart kredytowych się masowo uderzają tudzież strzelają sobie w stopę.

Pokusa łatwej konsumpcji jest po prostu tak duża, że w większości przypadków zadziała prędzej lub później. Albo chociaż drobny błąd w kalkulacji – myślałem że uda mi się spłacić saldo a trochę zabrakło. A następnym miesiącu zamiast spłacać wolę pojechać na wakacje, bo lato się nie powtórzy, A potem znienacka zaprosili nas na wesele i trzeba kupić prezent. I tak leci, a zadłużenie na karcie rośnie.

Dlatego – chociaż racjonalne korzystanie z karty kredytowej może nam pozwolić na zarobienie kilku złotych – ja osobiście po prostu zdecydowałem się jej nie mieć. To znaczy niestety ją mam bo bank mi ją wcisnął przy okazji udzielania kredytu hipotecznego, ale z niej nie korzystam i w ogóle leży gdzieś na dnie szuflady. Jeżeli tylko nie potrzebujemy karty z jakichś specyficznych powodów (do zakupów on-line zagranicą na przykład) zdecydowanie polecam kartową absencję.